سرپرست معاونت صنایع دستی وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی از احیای ۶۶ رشته‌ هنری صنایع دستی در معرض خطر انقراض در پنج سال اخیر خبر داد.
بهروز ندایی در گفت‌وگو با ایرنا، با تاکید بر ضرورت حفظ میراث‌های در حال فراموشی اظهار کرد: ۶۶ رشته صنایع دستی که به دلیل کاهش تعداد صنعتگران و موانع موجود در آستانه اضمحلال بودند، با اقدامات حمایتی از سال ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۴ در پنج سال احیا و به چرخه فعالیت بازگشتند.ندایی افزود: ۶ رشته از این هنرهای اصیل مانند گیوه‌دوزی در استان چهارمحال و بختیاری، چلنگری در استان خراسان شمالی، پلاسبافی در استان سیستان و بلوچستان، پاپوش‌های سنتی ترکمن در استان گلستان، اورسی‌سازی در استان لرستان در حال فراموشی و رشته رنگرزی سنتی در استان همدان در معرض خطر قرار داشتند که در سال ۱۴۰۴ احیا شدند.وی ادامه داد: هر سال از خرداد تا پایان سال رشته‌های فراموش شده یا در معرض خطر از سوی معاونت صنایع دستی شناسایی و در سال بعدی برای احیای آنها اقدام می‌شود.سرپرست معاونت صنایع دستی وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی با تاکید بر اینکه احیای رشته‌های در حال فراموشی و انقراض با اقدامات مقطعی امکان‌پذیر نیست، گفت: مشکلات درآمدی، تامین مواد اولیه، بی‌انگیزگی صنعتگران و کاهش انگیزه نسل بعدی برای ادامه فعالیت از جمله عواملی هستند که باعث فراموشی و اضمحلال برخی از رشته‌های صنایع دستی شده‌ است.ندایی تصریح کرد: شیوه «استاد-شاگردی» همچنان مهم‌ترین راهکار انتقال دانش هنرهای سنتی است. در این راستا، سیاست ما هدایت اولویت‌دار حمایت‌های دولتی و برنامه‌های آموزشی به سمت رشته‌های در معرض خطر است تا این گنجینه‌های هنری از مرحله بحران عبور کرده و تداوم حیات آن‌ها تضمین شود.
سرپرست معاونت صنایع دستی وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی درباره حمایت از هنرمندان نیز اظهار کرد: با توجه به خسارت یک هزار میلیارد تومانی که به دلیل عدم فروش و آسیب به کارگاه‌ها در «جنگ رمضان» به این حوزه وارد شد، در دو ماه گذشته ۲.۳ هزار میلیارد تومان تسهیلات با بهره چهار درصد به فعالان صنایع دستی پرداخت شد تا بخشی از زیان‌های وارده جبران شود.
 

سریال «گنگستر»  با بازی سام درخشانی در  راه نمایش خانگی
سریال «گنگستر» به کارگردانی سید مسعود اطیابی، با حضور جمعی از بازیگران مطرح کمدی، مراحل فیلمبرداری خود را پشت سر می‌گذارد و به زودی در شبکه نمایش خانگی منتشر خواهد شد.به گزارش همشهری آنلاین، ‌ مجید صالحی، نعیمه نظام‌دوست، سام درخشانی، نیوشا ضیغمی، آناهیتا درگاهی، بیژن بنفشه‌خواه، به‌آفرید غفاریان، حامد وکیلی و چند تن دیگر از بازیگران مطرح در این سریال حضور دارند. گفته می‌شود این سریال در ۱۱ قسمت تولید شده و از یکی از پلتفرم‌های اصلی شبکه نمایش خانگی به نمایش درخواهد آمد.

عمار تفتی با «سرخدار» به تلویزیون می‌آید
 سریال «سرخدار» با روایتی از نبرد میان حافظان طبیعت و سوداگران جنگل، روی آنتن تلویزیون می‌رود؛ مجموعه‌ای که در آن، عمار تفتی و مجید پتکی در دو نقش کاملاً متفاوت و مقابل یکدیگر ظاهر شده‌اند.به گزارش ایرنا، عمار تفتی در این مجموعه نقش یک جنگلبان متعهد و دلسوز را ایفا می‌کند؛ شخصیتی که برای حفاظت از منابع طبیعی و جنگل‌های سرخدار از هیچ تلاشی فروگذار نمی‌کند. در سوی دیگر این ماجرا، مجید پتکی در نقش قاچاقچی چوب قرار گرفته؛ فردی که منافع شخصی خود را بر حفظ طبیعت ترجیح می‌دهد و با اقداماتش چالش‌های بزرگی را رقم می‌زند.تقابل این دو شخصیت، یکی در جبهه حفاظت و دیگری در مسیر تخریب، از مهم‌ترین محورهای داستان «سرخدار» به شمار می‌رود و مخاطبان را با کشمکشی نفس‌گیر روبه‌رو خواهد کرد. 

در میان باغی که قرن‌هاست تصویر خود را بر آب می‌نگارد، کاخی ایستاده است که هنوز هم می‌تواند الهام‌بخش فردای هنر ایران باشد. چهل‌ستون، این شاهکار باشکوه معماری ایرانی، تنها مجموعه‌ای از ستون‌ها، نقاشی‌ها و تزئینات نیست؛ بلکه روایتی زنده از ظرافت، اندیشه و نبوغ هنرمندانی است که روزگاری با دست‌هایی صبور و ذهنی سرشار از خیال، زیبایی را در کالبد معماری جاری کردند.
وقتی در تالارهای چهل‌ستون قدم می‌زنیم، تنها با یک بنای تاریخی مواجه نیستیم؛ با جهانی از جزئیات روبه‌رو هستیم. هر نقش، هر مقرنس، هر تکرار هندسی و هر رنگ، داستانی برای گفتن دارد. گویی معماران و هنرمندان آن دوران می‌دانستند که اثرشان قرار است قرن‌ها بعد نیز الهام‌بخش نسل‌هایی باشد که هنوز پا به دنیا نگذاشته‌اند.
شاید یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های طراحی زیورآلات طلا در روزگار ما، فاصله گرفتن از تکرار و کلیشه باشد. در جهانی که هر روز هزاران طرح مشابه تولید می‌شود، خلق اثری که هم اصالت داشته باشد و هم قابلیت استفاده در زندگی روزمره را حفظ کند، کاری دشوار و ظریف است. طراح زیورآلات تنها با یک بوم نقاشی روبه‌رو نیست؛ او باید میان هنر، زیبایی، ارگونومی، استحکام، کاربرد و سلیقه مخاطب تعادلی دقیق برقرار کند.
الهام گرفتن از میراث تاریخی نیز خود مسیری ساده نیست. بسیاری از آثار معماری و باستانی در مقیاسی عظیم خلق شده‌اند؛ اما هنر طراح آنجاست که بتواند روح یک بنا، یک نقش یا یک مفهوم تاریخی را در ابعادی کوچک و در قالب یک انگشتر، گردنبند یا دستبند متجلی کند. این همان نقطه‌ای است که طراحی طلا از یک حرفه صرف فراتر می‌رود و به قلمروی هنر وارد می‌شود.
کاخ چهل‌ستون از این منظر گنجینه‌ای بی‌پایان است. انعکاس ستون‌ها در آب، تقارن‌های چشم‌نواز، ظرافت نقوش، روایت‌های تصویری دیوارها و ترکیب هنرمندانه هندسه و طبیعت، همگی ظرفیت آن را دارند که به زبان طلا ترجمه شوند. گاهی یک قوس کوچک، یک تکرار هندسی یا حتی سایه روشن یک نقش تاریخی می‌تواند آغازگر خلق مجموعه‌ای از زیورآلات باشد که نه تنها زیبا، بلکه حامل بخشی از هویت فرهنگی ایران هستند.
در حقیقت، ارزش چنین رویکردی تنها در تولید یک محصول جدید خلاصه نمی‌شود. هنگامی که یک اثر تاریخی به منبع الهام تبدیل می‌شود، پلی میان گذشته و آینده شکل می‌گیرد. طلا در این میان تنها یک فلز گران‌بها نیست؛ رسانه‌ای است برای روایت تاریخ، انتقال فرهنگ و بازآفرینی حافظه جمعی یک سرزمین.
از همین منظر است که رویداد «میراث زرین» اهمیتی فراتر از یک مسابقه یا گردهمایی تخصصی پیدا می‌کند. این رویداد تلاشی است برای بازگرداندن نگاه‌ها به گنجینه‌ای که همواره در کنار ما بوده اما گاه از ظرفیت‌های آن غافل شده‌ایم. رویدادی که هنرمندان را دعوت می‌کند تا به جای جست‌وجوی بی‌پایان در الگوهای تکراری و وارداتی، به میراث ارزشمند خود بنگرند و از دل آن زبان تازه‌ای برای طراحی معاصر بیافرینند.
آنچه در دومین نشست «میراث زرین» بیش از هر چیز به چشم می‌آید، هم‌گرایی ارزشمند هنر و مدیریت است. حضور و حمایت مدیران ارشد استان، در کنار انجمن تولیدکنندگان و صادرکنندگان طلا و جواهر اصفهان، نشان می‌دهد که توسعه صنعت طلا و جواهر تنها به مهارت هنرمندان وابسته نیست؛ بلکه نیازمند بستری است که در آن فرهنگ، اقتصاد، هنر و برنامه‌ریزی در کنار یکدیگر قرار گیرند.چنین رویدادهایی می‌توانند زمینه‌ساز شکل‌گیری نسلی تازه از طراحان باشند؛ نسلی که به جای تقلید، به کشف می‌اندیشد و به جای تکرار، به خلق. نسلی که می‌آموزد ارزشمندترین منابع الهام، گاه در دل تاریخ و معماری سرزمین خودش نهفته‌اند. این نگاه می‌تواند آینده‌ای متفاوت برای صنعت طلا و جواهر ایران رقم بزند؛ آینده‌ای که در آن آثار ایرانی نه تنها به واسطه ارزش مادی، بلکه به دلیل هویت فرهنگی و زبان هنری منحصربه‌فردشان شناخته شوند.میراث زرین در حقیقت یادآور این نکته است که گذشته، مقصد نیست؛ نقطه آغاز است. چهل‌ستون همچنان ایستاده است؛ همان‌گونه باشکوه، همان‌گونه الهام‌بخش. اما این بار انعکاس آن نه فقط در آب حوض‌های باغ، که در ذهن طراحان جوان و در درخشش قطعات طلایی دیده می‌شود که از دل تاریخ متولد شده‌اند.
شاید بزرگ‌ترین دستاورد چنین رویدادهایی همین باشد؛ اینکه به ما یادآوری کنند آینده هنر ایران، از گفت‌وگوی خلاقانه میان میراث دیروز و تخیل امروز شکل می‌گیرد. گفت‌وگویی که اگر تداوم یابد، می‌تواند درخشش طلا را با درخشش فرهنگ و هویت ایرانی درهم بیامیزد و افقی روشن برای نسل‌های آینده این صنعت رقم بزند.

در میان نسخه‌ها و تصحیح‌های گوناگون شاهنامه، معتبرترین و علمی‌ترین متنی که امروز در دسترس پژوهشگران و علاقه‌مندان قرار دارد، تصحیح زنده‌یاد استاد جلال خالقی مطلق است. این تصحیح حاصل چند دهه پژوهش مستمر بر پایه کهن‌ترین و معتبرترین دست‌نویس‌های شناخته‌شده شاهنامه، به‌ویژه نسخه مشهور فلورانس، و مقابله آن با ده‌ها نسخه دیگر است.
منابع داستان‌های ملی ایران تا اندازه زیادی شناخته‌شده‌اند و فردوسی خود در بخش‌های مختلف شاهنامه به منابع و مآخذ کار خویش اشاره کرده است. این امانت‌داری در نقل روایت‌ها یکی از ویژگی‌های برجسته شاهنامه و از ارزش‌های بزرگ فردوسی به شمار می‌رود.پیش از سرایش شاهنامه فردوسی نیز آثاری با عنوان شاهنامه وجود داشته است؛ از جمله شاهنامه ابوعلی بلخی، شاهنامه ابوالمؤید بلخی، شاهنامه ابومنصوری و شاهنامه دقیقی توسی. از دو شاهنامه نخست جز اشاره‌هایی پراکنده در منابعی چون «آثارالباقیه» چیزی برجای نمانده است. از شاهنامه ابومنصوری که به نثر بوده، تنها مقدمه‌ای کوتاه اما بسیار ارزشمند در دست است و از شاهنامه دقیقی نیز که با مرگ نابهنگام شاعر ناتمام ماند، حدود هزار بیت شناخته شده است.فردوسی در دیباچه شاهنامه از دو اثر اخیر یاد می‌کند. بنیاد همه این آثار و نیز شاهکار فردوسی بر خدای‌نامه‌های پهلوی استوار بوده است؛ آثاری که تاریخ و روایت‌های ملی ایران را در خود جای داده بودند. گفته‌اند که عبدا... بن مقفع بخشی از این میراث را به عربی ترجمه کرده بود، اما از متن اصلی آنها اثری در دست نیست.پس از درگذشت فردوسی، نسخه‌های فراوانی از شاهنامه کتابت شد که امروزه در کتابخانه‌ها و موزه‌های معتبر جهان نگهداری می‌شوند. همین تکثر نسخه‌ها، در کنار اختلاف‌های فراوان میان آنها، ضرورت یک تصحیح علمی و انتقادی را بیش از پیش آشکار می‌کرد. این نیاز سرانجام با کوشش  استاد جلال خالقی مطلق به شکلی کم‌نظیر برآورده شد.تصحیح خالقی مطلق را باید نقطه عطفی در تاریخ شاهنامه‌پژوهی دانست. این اثر نه تنها متنی استوارتر و نزدیک‌تر به روایت اصیل شاهنامه در اختیار پژوهشگران قرار داد، بلکه بسیاری از مسائل و ابهام‌های متنی را نیز روشن ساخت و زمینه را برای پژوهش‌های تازه در حوزه فردوسی‌شناسی و شاهنامه‌پژوهی فراهم کرد. از این رو، سهم و حق استاد خالقی مطلق در شناخت علمی شاهنامه، حقی ماندگار است. 
دکتر محمدجعفر محمدزاده، استاد دانشگاه تهران